به گزارش وبسایت نمایشگاهچی، آلبرت بغزیان کارشناس مسائل اقتصادی و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در گفتگو با خبرنگار مهر، به چرایی انقباضی تدوین شدن لایحه بودجه ۱۴۰۵ اشاره کرد. وی اظهار داشت که دولت اغلب مجبور است از اعداد و تعهدات وعده داده شده در بودجه عدول کند، زیرا درآمدها پاسخگوی هزینهها نیستند.
بغزیان عنوان کرد که ساختار بودجه معمولاً به گونهای طراحی میشود که در عمل ماهیتی انبساطی پیدا کند. اگرچه بودجه ممکن است در ظاهر موازنه شده باشد، اما پس از گذشت چند ماه با کسری مواجه میشود. این کسری به طور سنتی و اغلب بدون اطلاع عمومی، با استقراض از بانک مرکزی پوشش داده میشود که نتیجه مستقیم آن افزایش پایه پولی، جهش تورم و نوسانات نرخ ارز است.
وی علت ورود ناگهانی ادبیات انقباضی به گفتمان دولت را این عنوان کرد که دولت دیگر قادر به توجیه یا پنهانسازی کسری بودجه نیست. دولت نتوانسته است منابع درآمدی کافی را محقق سازد و در برابر افزایش هزینههای سازمانها و شرکتهای وابسته که پاسخگویی مالی به دولت ندارند (نظیر نهادهای فرهنگی خاص که بودجهشان سالانه بیش از نرخ تورم رشد میکند) مقاومت نکرده است.
بغزیان تأکید کرد که اگر هدف دولت حل ریشهای مشکل بود، دو اقدام اساسی ضروری بود که متأسفانه محقق نشد: نخست، کاهش شدید هزینهها در همین سازمانها و شرکتهای وابسته و دوم، افزایش درآمدها از طریق حذف معافیتهای مالیاتی اعطا شده پس از انقلاب که اکنون تاریخ انقضایشان گذشته، اما مالیاتها همچنان به جای دولت به ستادهای داخلی خودشان پرداخت میشود.
وی با بیان اینکه بزرگترین مانع مسائل اقتصادی کشور در این میان، تحریمها هستند، خاطرنشان کرد که تا زمانی که تنشهای خارجی کاهش نیابد و سهمیه نفتی ایران در اوپک آزاد نشود، انتظار افزایش درآمد نفتی و رفع کسری وجود ندارد. این وضعیت، دولت را ناگزیر به اجرای سیاست انقباضی میکند.
این کارشناس مسائل اقتصادی تصریح کرد که پیامدهای اجرای یک بودجه انقباضی بسیار جدی است و این رویکرد مساوی است با رشد منفی اقتصادی، رکود اقتصادی و کاهش اشتغال. اگرچه ممکن است فشار تورمی کاهش یابد، اما کاهش هزینههای جاری و عمرانی مستقیماً به بخش مولد اقتصاد آسیب میزند.
بغزیان ادامه داد که باید توجه داشت که تهدید دولت به انقباض، احتمالاً تلاشی برای اعمال فشار به منظور حصول دو نتیجه است؛ یا حذف هزینههای غیرضروری (که اگر واقعاً صرفهجویی باشد، اقدامی سازنده و نه انقباضی است)، یا افزایش واقعی درآمدهای مالیاتی (که خود یک اقدام انبساطی سازنده است). در هر صورت، انقباض بودجه به معنای کاهش رشد اقتصادی و افزایش بیکاری است.
منبع: (مهر نیوز)
